KONKURSSSSSSSSS

Soundlab - performance dźwiękowy składu Mentalnych Narzędzi w Chełmie

Koledzy z Mentalnych Narzędzi, udzielający się także jako Soundlab (Galeria El) wystąpią w ramach 25. Międzynarodowego Pleneru Artystycznego w Chełmie. 11 września w godz. 19.30 – 21.00 będzie można ich usłyszeć w Muzeum Ziemi Chełmińskiej, ul. Lubelska. Zachęcamy do stawienia się w chełmie, tzn w Chełmie.

WARSZTATY CYRKOWE

W najbliższą sobotę (27 czerwca) Horror Vacui zaprasza wszystkich snujących się po mieście do zbłądzenia w okolice jeziora na Bydgoskim Przedmieściu. Ciśnienie od razu podskoczy, jak wsiądziecie na monocykl, spróbujecie utrzymać równowagę na linie czy okiełznać chustę Klanzy. Udział w warsztatach bezpłatny.

MENTALNYCH NARZĘDZI ZAGRAJĄ W OLSZTYNIE

19 czerwca 2009; 19:00
Halo Galeria, Olsztyn
podczas wernisażu "Cezury 09" będzie okazja usłyszeć Mentalnych na żywo! Muzycy pracują intensywnie nad materiałem a my czekamy na ich występ w Toruniu.

ODPROMIENIOWYWANIE PRZEWODÓW

Drodzy! W trosce o higienę wzroku gorąco zalecamy przestrzeganie zasad BHP. Podczas pracy przy komputerze, od czasu do czasu spójrzmy w dal. Innym sposobem uprzyjemniającym wpatrywanie się w monitor i jednocześnie uspokajającym jest obecność w pomieszczeniu PAPROTKI. Tak, ta zielona szalona roślinka zmniejsza szkodliwy wpływ promieniowania, jakie emituje ekran. W ramach akcji Z paprotką za pan brat stworzyliśmy prozdrowotną tapetę. Aby ją ściągnąć na dysk, wystarczy kliknąć - najpierw lewym przyciskiem myszy, aby powiększyć, a następnie klikając prawym przyciskiem wybieramy opcję "zapisz obrazek jako". Dbajmy o przyjazne środowisko pracy!

ALTERGRAWITACJA

Dziś rozpoczął się w Toruniu 5 Międzynarodowy Festiwal Kuglarski. Organizatorzy - grupa Arta Foc zapraszają. Szczegóły na www.altergrawitacja.pl

dzieje się dzieje!!!!!

Szybko do Szczecina! Szybko bo warto!!!!

CZAS CUDÓW

Cudów każdego dnia życzy Horror Vacui

Czym jeszcze można zapełnić pustkę? zapytaj Mentalnych

Horrorowcy to zdolne bestie - rysują i podróżują, malują i publikują, żonglują i na nartach szusują, nawet się doktoryzują!...a niektórzy grają w zespole, jak jeden z naszych Horrorowców - Wik z Mentalnych Narzędzi.
Zespół powstał z inicjatywy Mariusza (ex: Lojalny Tony, Think) i Wiktora (ex: annye folike, Think) jako próba wypracowania równowagi pomiędzy muzyką a koncepcją przestrzeni amelodyjności jako formy muzycznej. Bezpośrednim impulsem była 'indoktrynacja' której ojcowie założyciele poddali się w trakcie cykli warsztatów dźwiękowych zaznajamiających z muzyką konkretną organizowanych przez Galerię El. Wkrótce do zespołu dołączył Rafał (także Lojalny Tony) oraz Paweł. W tym składzie zespół podjął próbę wypracowania własnego brzmienia. Instrumentarium używane przez Mentalnych to połączenie tradycyjnego asortymentu akustycznego z instrumentami elektronicznymi i elektrycznymi (w tym THEREMIN - wow ;). Równie szerokie są inspiracje począwszy od muzyki etnicznej, przez szeroko rozumiany rock po minimalistyczną elektronikę.

Wielkim atutem zespołu jest posiadania własnej sali prób, która jest przygotowana idealnie pod wymogi Mentalnych. Pierwszy, undergoundowy i do cna konceptualny koncert Mentalnych Narzędzi odbył się przy rekordowej jak dotąd widowni dwóch osob. W Elblągu to nie dziwi. Obecnie zespół pracuje nad zaanagażowaniem do pracy większej ilości operatorów.

Zanim dostaniemy od chłopaków zaproszenie na koncert, próbkę ich twórczości znajdziemy na www.myspace.com/mentalnychnarzedzi

ALTERGRAWITACJA VARIETE, Toruń, 28.03

Wiosna nadeszła, co widać po znacznym ożywieniu w kulturze:) Nasza członkini, Justyna Kozulska zaprasza na wiosenną pobudkę. Oto, co szykuje dla ludzi spragnionych rozrywki:
W imieniu organizatorów - Studenckiego Koła Żonglerskiego oraz Domu Muz zapraszamy na cyrkowe Variete, będące preludium dobrze Wam znanego Festiwalu Altergrawitacja. Festiwal odbędzie się w maju, a już 28 marca w Toruniu m.in. pokazy żonglerki, występy akrobatyczne oraz inne niesamowite numery współczesnego cyrku bez zwierząt. Swoje umiejętności zaprezentują artyści z Polski, Włoch i Francji, a wieczorem spotkają się z publicznością przy lampce wina w klubie Czeski Sen.
Jeśli fascynuje Cię ruch i przekraczanie granic umysłu i ciała – przyjdź koniecznie. Wydarzenie jest otwarte dla wszystkich bez ograniczeń wiekowych. Pokazuje alternatywne oblicze cyrku bez zwierząt.
Gdzie: Dom Muz ul. Okólna 169, Dojazd: autobus 12, pętla
Start: godzina 17
Bilety: 7 zł.
Szczegóły na www.altergrawitacja.pl, www.artafoc.blox.pl, www.dommuz.pl

DZIEŃ KOBIET

Celnych strzałów życzy Horror Vacui.

aktualności

Juz od dziś mozecie zakupić nowy- pierwszy w tym roku numer kwartalnika "Artluk".
Wydanie tym razem poświęcone jest pojęciu CZASU. Wśród artykułów, również publikowany o Demoscenie.
http://www.artluk.com/


W najbliższym czasie zachęcam wszystkich do udziału w wernisażu, który odbędzie się 20 marca w toruńskiej Wozowni. Jedyne informacje jakie moge zdradzić to to, że będzie intyrygująca i... prowokująco. :-)

PAPROTKI - część I (fotografia przyrodnicza)

Dużo by pisać o tych fascynujących roślinach, które swego czasu zdominowały wystrój niemal każdego mieszkania w bloku z płyty. Dziś również trudno odmówić im popularności, choć wg moich obserwacji wypierane są stopniowo przez zamioculcas zamiolistny. Aby ochronić paprocie domowe przed wygnaniem i zapomnieniem, pragnę zachęcić do uwieczniania ich na zdjęciach i przysyłania na nasz e-mail. Jednocześnie ogłaszam konkurs fotograficzny pt "Paprocie-niezmienny urok". Jestem zdania, że paprotek nie da się "ładnie" sfotografować. Przekonajcie mnie, że jest inaczej! Do wygrania...niespodzianka.
Czekam także na wasze wspomnienia związane z roślinką. Zapraszam do komentarzy.

DEMOSCENA

Pierwszą imprezą jaka została zorganizowana przez horrora był 3dniowy przegląd twórczości demoscenowej. Wszystko odbywało się w toruńskim klubie eNeRDe w dniach 28-30.11.2008.

Poniżej znajdziecie krótki tekst o demoscenie, dzieki któremu( mam nadzieję :-) temat będzie dostępniejszy i może kogoś jeszcze zaintryguje.
Niniejszy tekst znajduje się również w najnowszym numerze "Artluka" serdecznie polecam.

DEMOSCENA. Sztuka prosto z komputera?

Gdzieś w cybernetycznej rzeczywistości, na złączu cyberkultury i cybersztuki pozostaje nie do końca jeszcze odkryta dziedzina twórczości artystycznej, której ewolucja nierozerwalnie połączona była i jest nadal z rozwojem krzemowej ery. Scena komputerowa - Demoscena. Niniejszy tekst jest syntetycznym przedstawieniem zjawiska zwanego demosceną, narzędzi, którymi się posługuje i efektów jej twórczości.

Demoscena to przede wszystkim środowisko, swoista komputerowa subkultura, którą wyróżnia długa, bo prawie trzydziestoletnia tradycja istnienia. Pierwsze spotkania ludzi identyfikujących się z tą społecznością datowane są na lata 80-te ubiegłego wieku, w Polsce początek przypada na lata 90-te. Długo przed tym, zanim globalna sieć uczyniła komunikację natychmiastową, demoscena tworzyła swoje produkcje na pierwszych komputerach 8- i 16-bitowych (ZX Spectrum, Atari XL/XE, Commodore 64, Amstrad). Obecnie, z racji rozwoju komputerów, głównie używanymi platformami są PC’ty (Personal Computer), jednak silnym pozostaje nurt ludzi tworzących swe dema, za pomocą tzw. emulatorów[1], które niejako wskrzeszają stare sprzęty określane dziś jako deathmedia[2]. Środowisko demosceny to ludzie zafascynowani możliwościami, jakie mogą „wycisnąć” z danego sprzętu. A „wycisnąć” potrafią naprawdę wiele, niejednokrotnie zadziwiając twórców komputerów. Dowodem tego jest fakt powstawania dem na konsole (PlayStation, Xbox). Cechą wspólną dla całej Demosceny jest fakt, że ludzie z nią związani robią to wszystko przede wszystkim dla przyjemności i zabawy. Jak każda subkultura także demoscenowcy organizują własne zloty i imprezy - demoparty. Spotykają się na nich twórcy działający na wszystkich odmianach sprzętu[3], party te nazywa się multiplatformowymi. Głównymi punktami programu takiego zlotu są tak zwane competitions, czyli konkursy na najlepszą produkcję w danej kategorii. Kategorie z kolei dzielone są według różnorodnych kryteriów, np.: sprzętu, rozmiarów danych zawartych w produkcji, niejednokrotnie liczonych jedynie w kilkudziesięciu kilobajtach, czy tez języka programowania.

Tworzenie pierwszych dem polegało na napisaniu programu, którego zadaniem było np. wprawienie widocznego na ekranie monitora tekstu w określony ruch. Nazywa się to także kodowaniem i w linii prostej wywodzi się z piractwa komputerowego (sic!). Późniejsza twórczość pokazuję jak bardzo zmieniały się możliwości komputerów. Scenowcy zaczęli łączyć się w grupy specjalistów od grafiki, muzyki i kodowania.

Kluczową rolę w produkcjach demoscenowych odgrywa czas rzeczywisty. Zanim obejrzymy demo w oryginalnym formacie człowiek musi zapisać informacje określające muzykę, grafikę i animację za pomocą precyzyjnie wygenerowanego kodu. Czas rzeczywisty, to ten, podczas którego komputer przelicza- odczytuje przekazane mu dane. Można powiedziec, że dopiero po około 2-3 minutach, w zależności od typu sprzętu, twórcy mogą zobaczyć w pełni swoje dzieło. W wypadku dem owszem stosuje się pewne sztuczki, które umożliwiają np. na wiekowym C64 płynne animowanie obiektów, ale czas rzeczywisty w demach to nie 2-3 minuty obliczeń, ale: tu i teraz – animacja która widzisz na ekranie jest właśnie TERAZ generowana. Owe 2-3 minuty prekalkulacji to zazwyczaj generowanie tekstow i tabel (np., sinusa) – bardziej wspomaganie.

Sposób komunikacji z komputerem przypomina rozmowę z obcokrajowcem, która jest dla niego niezrozumiała do momentu, gdy nie zaczniemy mówić jego językiem. Demoscenowcy znają język programowania, kody, jakimi należy się „porozumiewać z komputerem”, wykorzystując swoją wiedzę, wydają mu polecenie, a jego wykonaniem jest demo. Cóż w tym fascynującego? To, że całość wykonywana jest na żywo! Jest to zjawisko, które nie istnieje praktycznie nigdzie indziej w sferze programowania komputerowego (programy do grafiki i animacji komputerowej).

Twórczościom demoscenowym nie można odmówić walorów artystycznych. Są to bardzo często dokładnie przemyślane i perfekcyjnie dopracowane produkcje. Zagłębienie się w wiele różnorodnej proweniencji dem odkrywa ludzką, już nie stricte informatyczną, twarz demoscenowca. Starsze dema, te początku lat 80-tych często nawiązują do ówczesnych gwiazd podkultury np. Burt Reynolds (Commodore 16 „threeve”), Blues Brothers (Commodore 16 „Shade” ) De facto nawiązania są dziś raczej marginalne, to odosobnione przypadki. Jednak niewątpliwie scena miesza się z popkultura – czerpie z niej inspiracje, czasem wykrada pomysły. Związek ten jest ścisły, ale jednostronny (vide sprawa z Timbaladem)

Jednak w przeważającej większości są to motywy kojarzące się z wprawioną w ruch geometryczną abstrakcją. Nasuwają się tu bezpośrednie skojarzenia z opartem. Nie brakuje także nasyconych muzyka rave psychodeliczno – transowych produkcji. Najbardziej zdumiewającą jest jednak grupa dem kodowanych na współczesnych komputerach posiadających ultrawydajne procesory. Są to quasi realistyczne rozbudowane przestrzenie fantastycznych budynków, miejskich ulic, których eklektyczny klimat łączy ruiny spalonego Rzymu, posępną aurę E.A. Poe i futurystyczne wizje świata. Każda z tych produkcji, niezależnie czy stworzona na Amidze czy PC charakteryzuje się doskonałymi kompozycjami, wyczuciem estetycznym oraz niebanalną wyobraźnią tworzącego.

Demoscenowcy swoją twórczość często porównują z performance, odżegnując się, słusznie, od netartu. Za performance przemawia fakt tworzenia dem w czasie rzeczywistym, oglądu procesu tworzenia oraz oczekiwania na efekt. Demoscena natomiast nie wymusza interakcji z odbiorcą a Internet traktuje jedynie jako medium, za którego pomocą mogą się porozumiewać scenowcy i wymieniać między sobą swoje produkcje.

Jak wygląda demoscena na arenie cybersztuki? Demoscenowcy nie nadają swoim produkcjom wartości artystycznych, nie łączą jej ze sztuką. Specjaliści od cyberkultury nie poświęcili jej dotychczas zbyt wiele uwagi. Z kolei specjaliści od nowych mediów nie zajmują się językiem programowania. Zapewne wynika to z faktu, iż przykładowe demo niczym z pozoru się nie różni od wizualizacji, jakie może każdy obejrzeć w programie Windows Media Player. Aby zrozumieć, na czym polega urok i artyzm dem należy zagłębić się w specjalistyczny informatyczno-matematyczny język lub chociaż zadać sobie trud pobieżnego zgłębienia różnicy pomiędzy tworzeniem kodu wyświetlającego efekty w czasie rzeczywistym, a zabawą w prostym programie graficznym. Ma się to tak, jak gotowanie obiadu z prawdziwych produktów do dań instant.

Demoscena jest tworem czasów technolultury, tworzy wszystko w oparciu o hardware i software, spaja w sobie technologię, naukę i sztukę. Czy jest zatem cybersztuką?[4]

---

[1] program komputerowy, który duplikuje funkcje jednego systemu informatycznego w innym, dzięki czemu ów drugi system zwraca te same rezultaty, co pierwszy. Mówimy wtedy, że pierwszy system jest emulowany przez drugi. Tu: program umożliwiający uruchomienie dema np. na Amigę przy użyciu komputera PC.

[2] Ewa Wójtowicz w Tekstyliach bis. Słowniku młodej kultury określają je jako dead media. Za: „Tekstylia bis. Słownik młodej polskiej kultury”, Kraków 2006, ha!art, s. 508.

[3] Każdy sprzęt, którego podstawą działania jest oprogramowanie nadaje się do stworzenia dema: kasa fiskalna, gameboy, kalkulator etc.

[4] Pierwszą próbą skonfrontowania demosceny ze sztuką – nowymi mediami było zorganizowane w dniach 28-30. 11. 2008, przez toruńskie Stowarzyszenie Artystyczno – Kulturalne Horror Vacui, wydarzenie kulturalne pt. „ DEMOSCENA. Sztuka prosto z komputera.”. Organizatorzy skupili w jednym miejscu demoscenowców, historyków sztuki i wszystkich zainteresowanych współczesną sztuką digitalną.